مزایا و معایب نظام آموزشی 3-3-6
نظام آموزشی کشورمان از زمان شروع آموزش تعلیم و تربیت سنتی در ایران تا کنون تغییرات چشمگیری را به خود دیده و نظام کنونی قابل مقایسه با نظامهای ابتدایی نیست ، تغییر سازنده در هر نظامی نشانه پویایی آن نظام آموزشی است و نظامهای بسته هیچ گاه نتوانسته اند به مرحله شکوفایی و هدف های غایی خود دست یابند ، بحث در مورد مزیا و معایب هر نظامی که هنوز به مرحله اجرا در نیامده خوش بینی و بدبینی هایی را به دنبال دارد ، اما نمی توان چشم بسته نیز به استقبال نظامی جدید با هدفهای جدید رفت .
این مثل آن است است که عضو یک خانواده باشی و ساختمان آن و اثاثیه را تغییر دهند و شما هیچ نقش و فعالیتی در آن نداشته باشی ، پس ما معلمین لازم است که به جوانب مثبت و منفی این نظام جدید آگاه باشیم چون در سال تحصیلی جدید باید با آن رو به رو شویم و بتوانیم به نحواحسن آن را در آموزشگاهها اجرا کنیم.
علاوه بر قشر فرهنگی نظام 6-3- 3 از طرف والدین و مردم عادی ، کارشناسان، برنامه ریزان مورد نقد و بررسی قرار می گیرد و ایده ها و نظرات مخالف و موافق خود را اظهار می دارند .
چون بحث ما در خصوص طرح 6-3-3 و کلاس ششم ابتدایی است ، بنابر این به پاره ای از مزایا و معایب آن می پردازیم، امید آست که مفید واقع گردد .
بحث در مورد مزایا و معایب هر طرح، تا زمانی که هنوز مراحل اجرایی خود را سپری نکرده است شاید ما را نسبت به آن نا امید یا بسیار خوش بین سازد . بنا براین هم اکنون طرح 3-3-6 در جامعه توسط افراد مختلف ،از مردم عادی گرفته تا کارشناسان ، برنامه ریزان علوم تربیتی و قشر فرهنگی که مجریان اصلی آن هستند نقد می شود و هر کس به نوعی ایده های مخالف و موافق خود را بیان می کنند .همان طور که می بینیم درمدت زمان خیلی کم طرح های متعددی برای اجرا وارد مقطع ابتدایی شده است. به راستی چرا در این مدت کم ،این همه طرح بر مدارس عرضه میشود ؟ مگر قبلا زمان را از ما گرفته بودند؟ آیا وجود طرح های زیاد ،ودر بسیاری از موارد موازی ما را در رسیدن به اهداف آموزش و پرورش نا کام نمی سازد؟...