تأثیر حافظ قبلی در حافظان بعدی!

حافظ عصر پیاده‌ها می‌فرماید:
«در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور»
و حافظ عصر سواره‌ها عرض می‌کند:
در خیابان گر پی تفریح خواهی زد قدم
بی‌خبر رفتی اگر در زیر پیکان غم مخور
حافظ دیگری که با دو حافظ بالا هیچگونه نسبت سببی و نسبی ندارد چنین می‌گوید:
گرشدی مهمان سر یک سفره رنگین به شام
غم مخور از چاقی خود، تا توانی کم مخور!