مسابقه ماه در کلام آفتاب
فضايل اميرالمومنين (ع)دربيان رسول اكرم(ص)
مخصوص دانش آموزان دبيرستان شهيدچاهي
حدیث اول:
ابن عباس میگوید پیامبر اکرم(ص) فرمود:
اگر انبوه درختان (و باغها) قلم، و دریا مرکب، و تمام جنّیان حسابگر، و تمام انسانها نویسنده باشند قادر به شمارش فضائل علی بن ابی طالب نخواهند بود.
حدیث دوم:
براستی خداوند برای برادرم علی(ع) فضائل بیشماری قرار داده است که اگر کسی یکی از آن فضایل را از روی اعتقاد و اعتراف بیان نماید، خداوند گناهان گذشته و آینده او را میبخشد.
حدیث سوم:
اگر کسی یکی از فضائل آن حضرت را
بنویسد، تا هنگامی که آن نوشته باقی است، ملائکه برای او استغفار میکنند و اگر
کسی یکی از فضائل آن حضرت را بشنود، خداوند همه گناهانی را که از راه گوش انجام
داده است میبخشد، و اگر کسی به نوشتهای درباره فضائل علی(ع) نگاه کند، خداوند
تمام گناهانی که از راه چشم کرده است میپوشاند و از آن در میگذرد.
حدیث چهارم
هر کسی دوست دارد به علم و دانش آدم بنگرد و مقام تقوا و خودنگهداری نوح را(مشاهده نماید) و بردباری ابراهیم(نظاره کند) و به عبادت موسی(ع) (پی ببرد) باید به علی بن ابی طالب(ع) نظر بیندازد
حدیث پنجم:
هر کس علی
را دوست بدارد به من محبّت ورزیده است. و فرمود: دوستدار تو دوست من است، و دشمن
تو دشمن من.
حدیث ششم:
شخصی از پیامبر اکرم(ص) پرسید: رسول خدا علی(ع) را دوست میداری؟ فرمود: مگر نمیدانی که علی از من و من ازاویم.
حدیث هفتم:
علی نسبت به من مانند سر است نسبت به بدن
حدیث هشتم:
داناترین امّت من بعد از من علی بن ابیطالب(ع) است.
حدیث نهم:
حکمت (و دانش) به ده جزء تقسیم شده است و به علی نه قسمت آن و به (مابقی مردم) یکدهم داده شده است.
حدیث دهم
من شهر علم (الهی و وحیانی) هستم و علی دَرِ آن است پس هر کس اراده دانش
دارد باید از درب (شهر) وارد شود.
حدیث یازدهم
پیامبر اکرم(ص) میفرماید: صبحگاهی جبرئیل با شادی و حالت بشارت بر من
وارد شد. گفتم
حبیب من چه شده تو را خوشحال و بشارت رسان میبینم؟ پس گفت: ای محمد!(ص) چگونه
خوشحال نباشم و حال آن که چشمم بخاطر اکرامی که خداوند نسبت به برادرت و جانشینت و
امام امتت علی بن ابی طالب روا داشته، روشن شده است، پس پیامبر اکرم(ص) فرمود:
چگونه خداوند برادرم و امام امتم را گرامی داشته است؟
گفت:
خداوند با عبادت دیشب علی بر ملائکه و حاملان عرش مباهات نموده است. و
فرموده است: ملائکه من نگاه کنید به حجّتم بر برندگانم در زمین بعد از پیغمبرم،
براستی صورت و گونهاش بر خاک نهاده است بخاطر تواضع در مقابل عظمت من، شما را
شاهد میگیرم که او (علی) پیشوای مخلوقم، و سرپرست مردمان من میباشد.
نیمه شب زمزمهای هست بلند / که مرا میگسلد بند از بند
هست جانسوزتر از ناله نی / کرده صد ناله به یک زمزمه طی
چه روان بخش صدایی دارد / سوز عشق است و نوایی دارد
بس که با شور و نوا دمساز است / به سماوات طنین انداز است
آسمانها همه با آن عظمت / رفته زین حال فرو در حیرت
دشت و صحرا همه در بهت و سکوت / که بلند است نوای ملکوت
این نوای ابدیت ازلیست / شاید آهنگ مناجات علی است
نیمه شب خلوت و رازی دارد / با خدا راز و نیازی دارد.
حدیث دوازدهم
برای هر پیغمبری جانشین و وارثی است، و براستی علی جانشین و وارث من
است.
حدیث سیزدهم
رسول خدا(ص) به علی(ع) فرمود: یا علی! تو بعد از من رهبر و سرپرست
تمام مؤمنین هستی.
حدیث چهاردهم
علی با قرآن است و قرآن با علی(ع) است و هرگز آن دو از هم جدا
نمیشوند.
حدیث پانزدهم
علی با حق است و حق با علی است و هرگز آن دو از هم جدا نمیشوند تا در روز قیامت در کنار حوض کوثر بر من وارد شوند.
حدیث شانزدهم
بزودی بعد از من فتنه(ها) پیدا میشود، پس همراه علی بن ابی طالب
باشید، زیرا او(معیار) جدا کننده بین حق و باطل است.
و فرمود: «کسی که از علی جدا شود از من جدا شده، و کسی که از من جدا
شود از خدا فاصله گرفته است.
قرآن
در شأن علی(ع)
آیات فراوانی را علمای اهل سنّت و مفسرین آنها در شأن امام علی(ع)
تفسیر کردهاند و در تأیید آن روایاتی را از پیغمبر اکرم(ص) آوردهاند به طوری که
برخی از آنها مانند ابن حجر، خطیب بغدادی، سیوطی، گنجی شافعی، ابن عساکر، شیخ
سلیمان قندوزی و... از ابن عباس نقل کردهاند که گفت: «نزلت فی علیّ ثلاث مأئة
آیه؛ سیصد آیه در شأن علی(ع) نازل شده است.
حدیث هفدهم
بر شما باد به (همراهی) علی بن ابی طالب علیه السلام، براستی او مولا
و سرپرست شماست پس او را دوست بدارید، و بزرگ شماست پس از او پیروی کنید و دانشمند
شماست پس از او اکرام کنید و پیشوای شما به سوی بهشت است پس او را عزیز دارید،
هرگاه شما را (به کاری) دعوت کند اجابت کنید، و اگر دستور داد اطاعت کنید، بخاطر
دوستی من او را دوست بدارید و به خاطر بزرگی من او را بزرگ شمارید.(بدانید) من
چیزی درباره علی به شما نگفتم جز آنچه خدای بزرگ عظمت به آن امر کرده است.
حدیث هجدهم
ای عمّار! اگر دیدی علی به راهی میرود، و مردم به راهی غیر از او، تو
با علی حرکت کن، و مردم دیگررا رها کن، زیرا علی (فقط بر حق هدایت میکند و) بر
بدی و پستی راهنمایی نمیکند و از هدایت خارج نمیسازد.
حدیث نوزدهم
سرلوحه و تیتر نامه کردار مؤمنین دوستی علی بن ابی طالب است. هر کس
دوست میدارد زندگیش همانند من(خداپسندانه) باشد و مردنش همانند من و جایگاهش در
بهشتی باشد که پروردگارم درختان آن را کاشته باید دوستدار علی باشد و دوستان علی
را نیز دوست بدارند، و به پیشوایان پس از من (از فرزندان علی) اقتدا نمایند زیرا
آنان عترت و ذریه و فرزندان من هستند و از گِل من به وجود آمدهاند، و از طرف خدا
رزق و علم داده شدهاند، وای بر تکذیب کنندگان فضل آنها از امّت من، آنانی که صِله
من با آنها را قطع میکنند، و خداوند شفاعتم را به آنها نرساند.
حدیث بیستم
پیامبر فرمود: «جبرئیل از طرف خدای عزیز و جلیل ورقه سبزی از یاس را آورد که بر روی آن (با رنگ) سفید نوشته بود: براستی من محبت علی را بر همه مردم واجب کردم و این را از طرف من به همهبرسان.»
حدیث بیست ویکم
رسول خدا می فرماید:اگر تمامی مردم بر دوستداری علی جمع می شدند
خداوند آتش جهنم را خلق نمی کرد.
حدیث بیست و دوم
ضربت علی در روز خندق برتر است از تمام عبادتهای جن و انس تا روز قیامت می باشد.