انگ زدن یابرچسب زدن

● اَنگ‌زدن یا برچسب زنی؛ روشی است برای تخریب شخصیت فرد یا یک جمع؛«دورکیم» در  مباحث جامعه­ شناختی می­گفت که شما برای اداره یک جامعه یا یک اجتماع،لازم است تقسیم‌بندی‌هایی ایجاد کنید. معروف‌ترین نظریه دورکیم همان تقسیم‌کاراجتماعی است. دورکیم تقسیم‌کار اجتماعی را خیلی دو پایه می‌ دید و دوگانه تعریف می‌‌کرد . دوگانه مقدس و نامقدس. دورکیم  می­گوید: مسئولان جامعه، برای اداره جامعه ناگزیرند که افراد را به دزد و پلیس تقسیم کنند. گناه و خلاف و انحراف باید باشد تا ثواب و کار درست و به‌راه راست بودن را بتوان تشخیص داد.

اَنگ، برچسب و تهمت، به معنی از ما رانده‌شدن است. این روش در عرصه بین­ المللی،ملی، محلی و حتی خانواده روشی مؤثر برای از میدان به‌درکردن رقیب بوده است.به تعبیر گافمنی با اَنگی که می­زنی به‌وسیله مطبوعات، تفسیر، خبر، تلویزیون و سینمابه‌ واسطه قدرتی‌که داری این امکان را پیدا می­کنی که برچسب و اَنگ بزنی. همین‌طوربا این روش در محله، یا خانواده، اتهام می­زنی، فردی را لکه ننگ می­دانی، می­توانی او رااز دایره رقابت بیرون کنی.
 ● آیا همه انگ‌ها به یک گونه‌اند، یا اینکه متنوعند؟
به تعبیر گافمنی اَنگ به معنای واکنش افراد دیگر جامعه به هویت مخدوش شده یک نفراست ،یعنی تا زمانی‌که شما هویت خود را از جمع، جامعه و فرهنگ می­گیری، انگی نمی­خوری. اگر قدری از هویت جمعی فاصله گرفتی و خواستی هویت جدیدی را برای خودت تعریف کنی و عمل دیگری انجام دهی؛ عملی که مطابق «با» نیست،مورد اَنگ زنی قرار می­گیری.
امکان دارد انگ زدن به رفتار یا شهرت کسی باشد که می­خواهند او را از اعتبار بیندازند.
● چه عواملی شرایط انگ­زنی را مهیا می­کند؟
گرهارد فورد معتقد است  انگ‌ها به دو دسته­ اند: برخی انگ‌ها ذاتی است، مانند کسی‌که فلج است و این انگ برای آن فرد همیشه وجود دارد. دسته دیگر انگ‌های اکتسابی است،مانند کسی‌که معتاد می­شود.در طبقه ­بندی انگ‌ها هم مدل‌های مختلفی وجود دارد مانند آدم خوب و آدم بد. اَنگ براساس باورهای فرهنگی زده می­شود، مانند فردی که نوع دیگری از اعتقادات را دارد
و انگ می­خورد.گاهی وقت‌ها انگ گروهی و به‌صورت اقلیت و اکثریت است که دسته‌بندی ما و دیگران راایجاد می‌کند، گاهی وقت‌ها هم کسانی انگ می­خورند که موقعیت اجتماعی خود را ازدست بدهند، یعنی فرد شأن اجتماعی ­اش را از دست می­دهد و به‌راحتی دچار انگ می­شود.