بچه‌های راهنمایی  متوسطه اول چگونه فکر می کنند؟





بچه‌های راهنمایی بطور رسمی در ابتدای بزرگسالی قرار دارند. بچه کوچک یکدونه‌ی شما حالا شروع کرده شبیه یک بزرگسال فکر می کند و حرف می زند. اما هرچند بچه شما خیلی شبیه یک برزرگسال فکر می کند ، چندتا استثناء هم هست. خوب، آن‌ها چی هستند؟
برای پاسخ به این سوال ما میرویم سراغ ژان پیاژه، روانشناسی که با نظریه رشد شناختی در اواخر دهه ۱۹۲۰ مشهور شد. اون لیستی از معیارهای روانی برای بچه‌ها در سنین متفاوت ایجاد کرد. این‌ها چیزهایی هستند که پیاژه درباره بچه‌های این سن گفته است: دانش‌آموز راهنمایی
۱- این دوران، دوران برگشت به تفکر خودمحوری است، یعنی بچه شما معتقد است جهان اطراف او می‌چرخد. اما این با آنچه در کودکی بود متفاوت است. او حالا فهمیده که انسان‌‌ها نظرات متفاوتی دارند، حتی در مورد او.! نتیجه اینکه


    او شیفته نظرات دیگران در مورد خودش می شود.

۲- دانش‌اموز راهنمایی می‌تواند نمادها را بصورت منطقی دستکاری کند، حتی این شامل مفاهیم انتزاعی  است. به این معنی که می توانند نمادها را ترکیب کنند برای مثال: شما شاید ببینید که نوجوانتان یک قفل روی یک قلب کشیده تا تعهد را نشان دهد.

۳- بچه های راهنمایی می توانند یک فرضیه  منطقی ایجاد و آن را با واقعیت مطابقت دهند. آن‌ها می توانند در کلاس علوم حدس بزنند که دو ماده شیمیایی چگونه با هم واکنش می‌دهند، و سپس با طی گام‌های مناسب بفهمند که آیا حدس آن‌ها درست بوده است.

۴- بچه های راهنمایی به خوبی از منطق استقرایی استفاده می کنند. در یک آزمون چند گزینه‌ای، وقتی آنها جواب را نمی دانند اما می‌دانند که گزینه های الف و ج غلط هستند آن‌ها می‌فهمند که جواب درست می‌تواند گزینه‌ی ب باشد.

۵- بچه‌های راهنمایی می توانند اشیا را بر اساس چندین ویژگی دسته‌بندی کنند به همان خوبی که با یک ویژگی دسته‌بندی می‌کنند. آن‌ها می‌توانند کتاب‌ها را بر اساس قد مرتب کنند در حالی که بر اساس موضوعات مشابه هم دسته‌بندی می‌کنند.

اینکه بفهمیم بچه‌های راهنمایی چگونه فکر می‌کنند قدم اول است
. روانشناس دیگری به نام بنجامین بلوم چیزهای بیشتری می‌گویید. در دهه‌ی ۱۹۵۰ میلادی، او یک گروه از محققان را برای ایجاد یک راهنمای یادگیری شناختی که چندین مرحله از ادراک را توضیح می دهد رهبری کرد. مطابق نظر بلوم همه مسیر چند مرحله‌ای مشخصی را در عمق‌بخشی  برای درک مفاهیم طی می کند. اما مدت زمان رسیدن افراد به هر سطح متفاوت است.

هر سطح بر پایه سطح قبلی بناشده است مانند یک نردبان. هر گاه  فرزند یا دانش آموز شما چیز تازه‌ای یاد می‌گیرد، شما می‌توانید از سطوح یادگیری بلوم استفاده کنید و او را تا دست یافتن به مرحله بعد یاری دهید. این سطوح عبارتند از:

سطح اول: دانش. در این سطح به فرزند شما مطلبی از قبل تدریس شده است و تنها لازم است یادآوری کند.
سطح دوم: درک و فهم. فرزند شما معنی مفهوم را درک کرده است.
سطح سوم: کاربرد. در این سطح فرزند شما می تواند مثل‌هایی بیاورد که نشان دهد چگونه از این مطلب می‌توان استفاده کرد.
سطح چهار: تجزیه و تحلیل. در این سطح فرزند شما می‌تواند هر ایده‌ای را تجزیه کرده و به  گونه‌ای نو درباره‌ی آن فکر کند.
سطح پنجم: ترکیب. در این مرحله فرزند شما مفاهیم را در موقعیت‌های تازه  بکار می‌برد
.سطح ششم: ارزشیابی. فرزند شما درباره‌ی اینکه چه مطالبی  به او تدریس شده فکر می‌کند و جوانب مثبت و منفی آن را درنظر می گیرد.
شما می‌توانید با  پرسیدن سوالاتی که نیاز به سطح بالاتری از تفکر دارد به فرزندتان کمک کنید تا مراحل را سریعتر طی کنند. برای مثال، وقتی کار با یک برنامه کامپیوتری به او تدریس شده از او بپرسید “چگونه تو از دانستنی‌های قبلیت برای استفاده بهتر از این برنامه کمک می‌گیری؟
هر بچه‌ای متفاوت رشد می‌کند اما پیاژه و بلوم راهنمایی‌های کلی برای کمک به بچه‌های شما تدارک دیده‌اند. شما مفاهیم جدیدی، که فراتر از توانی‌های ذهنی دانش‌آموز راهنمایی نیست، به فرزندتان بدهید و شاهد پیشرفت او در مراحل یادگیری باشید.